Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
Opis Rasy.
Opis Rasy.
10/12/2009 19:51:41
OWCZAREK SZETLANDZKI:
Jedna z ras psów należąca do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psy pasterskie (owczarskie).
ŻYTKOWOŚĆ:
Był psem pilnującym zagród i pracującym przy zaganianiu i pilnowaniu owiec. Dziś hodowany jest niemal wyłącznie jako pies do towarzystwa.
ZACHOWANIE I CHARAKTER:
Jest to pies wesoły, skory do zabaw, bardzo żywy i wytrzymały,
posłuszny i przywiązany do swojego pana, wobec obcych może zachowywać się z rezerwą. Sprawdza się w szkoleniach, idealny do psich sportów np. obedience, agility, flyball, taniec z psem, dogoterapii. Chętnie i szybko się uczy. Ponadto znakomicie sprawdza się jako pies stróżujący a właściwie alarmujący właściciela o wszelkich zagrożeniach, czasem bywa nieco hałaśliwy.
SZATA I UMASZCZENIE:
Szata:
Włos powinien być dwojakiego rodzaju. Włos okrywowy długi jest prosty, o twardej fakturze. Podszerstek jest miękki, krótki i zwarty. Kryza i żabot są bardzo obfite, kończyny przednie ozdobione są gęstymi frędzlami. Kończyny tylne pokryte są bardzo obfitym włosem powyżej stawów skokowych, natomiast poniżej stawu skokowego włos jest dość krótki. Włos na pysku jest krótki.
Maść:
osobniki tricolor powinny mieć intensywną czerń na tułowiu, bez najmniejszych śladów dropiatości, preferowane jest podpalanie o żywym, intensywnym kolorze. Sobolowe mogą być jasne lub z nalotem, dopuszczalne są wszystkie odcienie, od złocistego do intensywnie mahoniowego, kolor powinien mieć jednolity ton. Błękitny-marmurkowy (blue-merle) poszukiwany jest błękitny jasno-srebrzysty, jakby „ochlapany” kolorem czarnym. Preferowane jest żywe podpalanie, ale jego brak nie powinien być uważany za wadę. Dopuszczalne są białe znaczenia na przedpiersiu, kończynach, na końcu ogona, mogą one tworzyć także strzałkę na głowie oraz kryzę. Mogą pojawić się następujące podpalania: na brwiach, na policzkach, na kończynach, pod ogonem. Białe znaczenia niezależnie od maści psa są preferowane, ale ich brak nie stanowi wady. Maści czarna z białymi znaczeniami i czarna podpalana są także uznawane. Wyjątkowo niepożądane są białe łaty na tułowiu. Niezależnie od maści, wierzchołek nosa jest czarny.
BUDOWA:
Głowa i czaszka:
czaszka zarówno widziana z góry, jak i z profilu ma kształt wydłużonego klina, ściętego, zwężającego się od uszu do wierzchołka nosa. Czaszka powinna być płaska, umiarkowanej szerokości pomiędzy uszami. Czaszka i kufa są równej długości. Z profilu linia górna czaszki powinna być równoległa do linii górnej kufy, ale oddzielona stopem-mało zaznaczonym, ale wyraźnym. Zęby powinny być zdrowe, zgryz nożycowy.
Oczy:
średnich rozmiarów, ustawione ukośnie, kształtu migdałowego. Mają kolor ciemno-brązowy za wyjątkiem maści marmurkowej, gdzie dopuszczalne jest oko niebieskie.
Uszy:
powinny być małe, umiarkowanie szerokie u nasady, osadzone dość blisko siebie na wierzchołku czaszki. Kiedy pies odpoczywa, powinny być złożone do tyłu, ale w stanie napiętej uwagi są zwrócone do przodu i noszone półstojąco, czubki uszu opadają ku przodowi.
Szyja:
szyja powinna być muskularna, dobrze wysklepiona, o długości wystarczającej na to, aby głowa mogła być dumnie noszona.
Tułów i kończyny:
Długość tułowia, od kłębu do nasady ogona jest nieco większa od wysokości w kłębie. Klatka piersiowa powinna być głęboka- sięga ona do łokcia. Żebra są dobrze wysklepione, ale w dolnej połowie zaginają się wrzecionowato, aby umożliwić swobodę ruchu kończyn przednich. Grzbiet powinien być prosty. Zad jest stopniowo nachylony ku tyłowi. Kończyny przednie proste o mocnym kośćcu. Udo powinno być szerokie i muskularne. Kość udowa tworzy z miednicą kąt prosty, który odpowiada kątowi tworzonemu przez łopatkę. Staw skokowy powinien być niski, wyraźnie ukątowany, o mocnym kośćcu. Widziane z tyłu stawy skokowe powinny być równoległe.
Ogon:
nisko osadzony. Powinien sięgać do guza piętowego. Włos na ogonie jest obfity. Ogon noszony jest lekko zakręcony ku górze, w akcji jest unoszony wyżej, ale nigdy powyżej linii grzbietu.
Łapy:
kształtu owalnego. Opuszki są grube, palce zwarte i wysklepione.
Chody:
chody szetlanda są szybkie i zwarte. Nie powinien on poruszać się inochodem, drobić ani też mieć toczącego chodu, jego krok nie powinien też być twardy jak u psa na szczudłach.
Wzrost:
idealna wysokość w kłębie wynosi 35,5 cm u suk i 37 cm u psów.
Donia & Majka
Powrót Hau Hau !!
